Kanina ko lang na-realize na di pala maganda yung ginawa ko.  Ang rude ko pala.  Kung sa kin man gawin ang ginawa ko, masasaktan din ako.

I was going through my friendster account a couple of days ago when I saw the testimonial I made for him.  Hindi lang basta him ang taong ito.  Also, I don’t want others to think na may nakaraan kami ng him na ito.  Sabihin na lang natin na muntik na pero, sa di inaasahang pagkakataon, di na nagtuloy at dahan-dahan pang nawalan ng connection sa akin.

Nag-umpisa yun dahil nakita ko siya sa list of friends ko.  Nakita ko ang latest picture niya so I went through his account and I saw other testimonials that his friends made for him.  Puro testi ng barkada niya at ng cousin nya.  Na-feel ko na “out of place” ang testi ko sa kanya.  Sobrang mushy kasi.  Then I felt bitter sa nangyari.  Naalala ko na naman ang nangyari: mga kwentuhan sa text na umaabot noong ng 1 am, mga lakad namin, mga movies na pinanood namin (kahit 2 lang… hehe, maghangad pa ba?), at yung 1^st and last time na pumunta sya sa school.  I felt that I was hurting, wondering, hoping, loosing all at the same time.

Kaya I decided to delete my testimonial.  After I’ve done that, I didn’t feel good nor bad.  Wala lang.  Ewan… 

After nun, I dreamed about him.  Simula nun, lagi ko na naman siyang naiisip.  Nanghinayang na naman ako.  Inanod na naman ako ng mga “dapat kasi”.

I told 2 of my close friends about what I did.  Parehas sila ng reaction: “Ouch…”.  Sabi nila ang rude ko daw.  Sabi pa nung isa, anon a lang daw ang mararamdaman nung tao?  Anong mararamdaman niya?  Malamang wala.  Di naman siguro siya apektado, o talagang bitter lang ako.  Ewan, I tried not but once to take the 1^st move and get in touch with him.  Wala.  I guess ayaw na talaga nung tao.  Bakit ko pa naman ipipilit yung sarili ko.

Sa nangyari, inisip ko tuloy na nanloko lang siya at palusot lang niya ang sinabi niyang dahilan.  Ayoko mang isipin, yun na lang ang natitira sa mga reasons na naiiisip ko.

I admit that I was wrong to delete my testimonial for him.  I am sorry for it, I really am.  I guess I really liked him so much that I wanted things for us to be almost perfect.  I wanted it badly to go well that I ended up loosing him instead.  Wala na kong magagawa.  Sinubukan kong lumaban pero paano mo naman ipaglalaban ang taong di ka man lang subukang ipaglaban.  I am not demanding so much, I guess I’m just plain BITTER…

I don’t wanna get bitter,

I don’t wanna talk cruel,

I don’t wanna grow old before I have to.

I don’t wanna be jaded,

Pertified and waisted,

I don’t wanna get bitter

Like you…

I hate myself!  Grabe pala ko maging bitter.  Talagang to the max.  ayoko na!  I really hope he could read this one.  I really am sorry…